καθε κτιριο φερει μια μνημη. η μνημη αυτη συνδεεται με τη σηματοδοτηση και τη ροη της κινησης μεσα σε αυτο αλλα και με την οπτικη καταγραφη του χωρου. η σηματοδοτηση της κινησης προκυπτει μεσα απο τη διαρρυθμιση των χωρων, τη μεταξυ τους συνδεση και την παραθεση αντικειμενων που εχουν καθιερωθει ως ταυτοσημα συγκεκριμενων δρασεων (π.χ. πορτα=περασμα). η ροη της κινησης καθοριζεται απο τη θεση των οριων αλλα και απο τη σχεση κενου-πληρους. η οπτικη καταγραφη ενος χωρου συμβαλλει στη δημιουργια μνημης καθως αντιλαμβανεται και αποτυπωνει τις λειτουργιες που αυτος φιλοξενει.
συνεπως, ενας χωρος για να μην ειναι φορεας μνημης πρεπει να ειναι αδυνατη η καταγραφη του συμφωνα με τα παραπανω κριτηρια. η διαρρυθμιση των χωρων και η μεταξυ τους συνδεση δεν πρεπει να εχει σαν στοχο την κατανοηση και τη νοηματοδοτηση του χωρου. τα αντικειμενα-ταυτοσημα δρασεων πρεπει να απομονωθουν απο τη δραση την οποια σηματοδοτουν και να ειδωθουν μεσα απο το πρισμα ενος νεου αντικειμενου το οποιο μπορει και να μην εχει χρηση. τα ορια πρεπει να παψουν να ειναι ακαμπτα και να λειτουργουν ως κατευθυνσεις, πρεπει, δηλαδη, να αποκτησουν μια νεα λειτουργια και ενα νεο ρολο στη διαμοφωση του χωρου. το ιδιο ειναι αναγκαιο να συμβει και με το κενο και το πληρες. η οπτικη καταγραφη του χωρου πρεπει να περιοριστει στο ελαχιστο, να φιλτραριστει μεσα απο διαφορες διαδικασιες ή να παρει τη μορφη οφθαλμαπατης.
με αυτον τον τροπο το κτιριο, που δε φερει πια μνημη, καθως ειναι αδυνατον να προσανατολιστει καποιος σε αυτο με βαση τη μνημη, αποκτα το ρολο της παραγωγης συνεχως μεταβαλλομενων πληροφοριων. η μεταβολη πληροφοριων παραγεται απο αυτη ακριβως τη συνεχως μεταβαλλομενη ροη του χωρου και δημιουργει μια συνεχως μεταβαλλομενη αντιληψη του, καλωντας τον επισκεπτη να πειραματιστει μαζι του, να περιπλανηθει μεσα σε αυτον και να καταληξει καθε φορα σε μια διαφορετικη -μη ανακαλεσιμη απο τη μνημη- διαδρομη μεσα σε αυτον.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment